معرفی مدیر وب سایت

منوی اصلی

صفحه اصلی
تصاویر روستای سیدان پس از باران
ورودی روستای دارالسّیاده سیّدان
توصیه های عرفانی و اخلاقی
تصاویر کمیاب از حرم امام رضا (ع)
مصاحبه با فرزندان حضرت سیّد مرتضی
تصاویر روستای دارالسّیاده سیّدان
مناظر روستای دارالسّیاده سیّدان تصاویر پانوراما تصاویر قلعه آستان مقدّس امامزاده سیّد مرتضی(ع) باغهای روستای دارالسّیاده سیّدان پرچم گنبد حضرت سیّد مرتضی(ع) پای کوه دُل دُل درختان کهنسال در دارالسّیاده سیّدان ضریح مطهر حضرت سیّد مرتضی (ع) محصول زرشک در روستای سیّدان
نام خانوادگی فرزندان سیّد مرتضی (ع)
اماکن تفریحی و زیارتی روستای سیّدان
دانلود کتب دانشمندان روستای سیّدان
بزرگان و دانشمندان روستای سیّدان
گلزار شهدای روستای سیّدان
معرفی وب سایت های مرتبط
میوه های تابستانی روستای سیّدان
گلهای وحشی طبیعت روستای سیّدان
حضور آیت الله شاهرودی در سیّدان

معرّفی امامزاده سیّد مرتضی (ع)

روستای دارالسّیاده سیّدان ، روستایی است بسیار زیبا و خوش آب و هوا که در دهستان فخررود از توابع بخش قهستانِ شهرستان درمیان، در استان خراسان جنوبی واقع است.

نام این روستا برگرفته از اهالی آن است ، که همگی سیّد هستند و از نسل امامزاده مدفون در این روستا می باشند.

این روستا زادگاه چندی از بزرگان دینی بوده است که از جمله می‌توان به آقا سیّد حامد رضوی ، علّامه آقا سیّد محمّد فرزان ، حضرت آیت الله العظمی آقای آقا سیّد حسن تهامی و سردار شهید دکتر آقا سیّد احمد رحیمی اشاره نمود.

این روستا زادگاه مادری حضرت آیت الله العظمی آقای آقا سیّد محمود هاشمی شاهرودی - رئیس سابق قوّه قضائیّه و مرجع عالیقدر شیعیان جهان - است. پدربزرگ ایشان حضرت آیت الله العظمی آقای آقا سیّد علی مدد موسوی از بزرگان دینی و مراجع تقلید آن منطقه در دوران مشروطه بوده اند.

حرم مطهّر و آستان مقدّس امامزاده حضرت سیّد مرتضی (علیه السّلام) از نوادگان حضرت امام موسی بن جعفر (علیه السّلام) ، در روستای دارالسّیاده سیّدان قرار دارد و اهالی این روستا از نسل این امامزاده هستند.

درسال 496 هجری قمری ، حضرت سیّد مرتضی (علیه السّلام) در حالی که به همراه اهل بیت و خویشاوندان شان از شهر پیامبر اسلام (صلّی الله علیه و آله) - مدینه منوّره - عازم زیارت امام الرّئوف حضرت علیّ بن موسی الرّضا عليه آلاف التّحيّه والثّناء بوده اند، در منطقه فعلی روستای دارالسّیاده سیّدان غریبانه به دست دشمنان اهل بیت (علیهم السّلام) به شهادت می رسند. از این رو حضرت سیّد مرتضی (علیه السّلام) به مسافر طوس ، ملقّب شده اند.

پس از شهادت حضرت سیّد مرتضی (علیه السّلام) ، فرزندان و خانواده ایشان به مدینه باز نمی گردند. در روستای دارالسّیاده سیّدان می مانند و در کنار آستان مطهّر ایشان به زندگی می پردازند.

به میمنت حضور و اقامت همسر ، خانواده و فرزندان حضرت سیّد مرتضی (علیه السّلام) در روستای سیّدان ، نسل و ذریّه حضرت زهرا (سلام الله علیها) تا به امروز در این منطقه بر جای مانده است.

تابلوی ورود به روستا

آداب زیارت حضرت سید مرتضی

آداب زیارت امام زاده حضرت سید مرتضی (علیه السلام)

1- غسل زیارت برای حضور در حرم‌.

2- پوشیدن جامه نو و لباس تمیز و استفاده از عطر.

3- وقار ، طمأنینه ، آرامش و وقار ظاهری.

4- خضوع و خشوع.

5- ذکر تکبیر و تسبیح.

6- اذن دخول خواندن.

7- عتبه بوسی ، ادای احترام و ارج نهادن به جایگاه والای حرم‌ مطهر.

8- حضور در کنار قبر و بوسیدن ضریح.

9- ادب نسبت به قبر مطهر.

10- پرهیز از حرف‌های بیهوده و کارهای لغو.

11- خواندن زیارت اربعین ، زیارت جامعه کبیره ، زیارت امین الله و بسیاری از زیارتنامه‌هایی که از ائمه اطهار نقل شده و کلام امام معصوم است.

12- دعا ، تلاوت قرآن و عبادت.

13- تکریم خادمین حرم مطهر.

14- وداع و خداحافظی در آخرین روز یا آخرین لحظات.

اوقات شرعی

سخنی از بهجت عارفان

 
 

*** به روستای دارالسّیاده سیّدان خوش آمدید ***

   

مصاحبه با سر کار خانم دکتر بی بی طوبی کاظمی

مصاحبه با :

سر کار خانم دکتر بی بی طوبی کاظمی


»لبخنــد ، بهترین داروی سلامت قلب است.»

در سال 1346در روستای دارالسیاده سیدان از توابع بخش قهستان شهرستان درمیان در50 کیلومتری بیرجند در خانواده ای مذهبی متولد شدم.

پدرم قالیباف و مادرم خانه دار هستند.

هشتمین فرزند خانواده هستم .

6 خواهر و دو برادر دارم که همگی تحصیلات دانشگاهی دارند.

تا 7 سالگی در روستا زندگی کردم و پس از آن به بیرجند آمدیم.

دبستان را در مدرسه 22 بهمن ، راهنمایی را در مدرسه بهار آزادی و دبیرستان را در مدرسه امّ البنین گذراندم.

تقریباً در تمام دوران تحصیل شاگرد ممتاز مدرسه و گاه شاگرد ممتاز شهر بودم.

در سال 1365 پس از اخذ دیپلم تجربی در رشته ی پزشکی دانشگاه علوم پزشکی مشهد پذیرفته شدم. (مشهد را بواسطه ی نزدیکی به بیرجند انتخاب کردم؛ درحالیکه امکان قبولی دانشگاههای تهران را داشتم ).

دوره ی پزشکی عمومی را با موفّقیّت و با معدّل بالا (17.62) و رتبه ی سوم دانشگاه پشت سر گذاشتم.

در سال 1373 در رشته ی تخصّصی قلب و عروق پذیرفته شدم و از سال 1377 بعد از کسب بورد تخصصی قلب و عروق در شهر بیرجند و دانشگاه علوم پزشکی بیرجند ، مشغول فعّالیّت شدم.

 

بزرگ ترین رؤیای دوره ی نوجوانیم معلّمی بود.

همیشه آرزو داشتم معلم شوم.

به خصوص درس شیمی را خیلی دوست داشتم به علّت وجود معلّمین بسیار خوبی (مثل خانم حسن پور و خانم پردلی ).

با توجّه به اینکه در دانشگاه تدریس می کنم ، به این آرزویم رسیده ام. هم اکنون نیز تدریس را بیشتر از سایر فعّالیّت هایم دوست دارم.

بزرگ ترین آرزوی امروزم سلامتی است.

همسرم پزشک و کارمند یکی از ادارات هستند.

دو فرزند پسر دارم (مهدی متولد 1373 و محمد جواد متولد 1378)که در کلاس های سوم دبیرستان و دوم راهنمایی تحصیل می کنند.

آرامش یعنی : سلامت ، صداقت و قناعت.

روزانه از 7:30 صبح تا 2:30 بعد ازظهر در بیمارستان و دانشگاه هستم.

ویزیت بیماران ، کلاس های آموزشی و جلسات دانشگاه و مطالعه کتب و مقالات عمده برنامه های صبحم را تشکیل می دهند.

روزهای زوج از 4.5 بعد از ظهر تا 10 شب در مطب هستم و روزهای فرد هم، عصر و شب را با خانواده می گذرانم.

البتّه حضور نیروهای متخصص قلب فارغ التحصیل و تازه نفس موجب شده که برنامه ی کاریم تا حد زیادی سبک شده که جا دارد همین جا از ایشان تشکر کنم.

در سال های قبل 8 تا 10 روز در ماه آنکال بودم و می بایست نیمه های شب برای ویزیت بیماران به اورژانس می رفتم . شاید خیلی از هم استانی ها ، من را ساعت 2و 3 نیمه شب در اورژانس بیمارستان دیده باشند.

زندگی کاری من هم که پر از خاطرات تلخ و شیرین است.

در این حرفه حضور لحظه به لحظه خدا قابل درک است.

گاهی با تمام امکانات و حضور چندین متخصّص نمی توانیم جان بیماری را نجات دهیم و گاهی یک مریض واقعاً بدحال با عنایت خدا به زندگی بر می گردد.

لبخند بیماران و همراهان شان چه شهری یا روستایی و یا فقیر و غنی بهترین تصویر زندگی کاری ام است.

از نظر من زنی نمونه است که شرایط مناسب روحی برای همسر و فرزندانش فراهم نماید و در محیط کار و اجتماع ضمن حفظ عفاف، زنده و سازنده باشد.

بهترین راه پیشگیری از بیماری ها به ویژه بیماری قلبی شادی و خنده است.

لذا به همه پدران و مادران و فرزندان عزیز توصیه می کنم لبخند این ارزان ترین زیبایی را حتّی برای لحظه ای از همدیگر دریغ نکنند.